domingo, 5 de agosto de 2007

cinema paradiso


Este filme é um hino á vida num autêntico palpitar de emoções.

falando em cinemas :
quem nunca se sentou ao lado de alguém com a capacidade perturbante de produzir uma banda sonora semelhante a:
CRUNCH, nhac, nhac, nhac, nhac
CRUNCH, nhac, nhac, nhac, nhac (pipocas)
SCHHHHHHHRULP (coca-cola)
Quando finalmente nos tentamos concentrar e respiramos de alivio porque pensamos que o balde das pipocas chegou ao fim, que a última gota de coca-cola foi avidamente sugada....tharan.... surge de novo outro:
CRUNCH, nhac, nhac, nhac, nhac…!
....apesar de já não se ouvir o estalar do projector nem as fitas partidas, ou de não existir o ambiente doméstico das salas pequenas com o cheiro a pó das cadeiras forradas a veludo já coçado...a magia do cinema permanece.

Sem comentários: